Ταξίδι στον Χρόνο
Άνοιξα το σεντούκι και βρήκα μέσα τα παλιά σου γράμματα. Εκείνα που κάποτε μου ’χες στείλει μαζί με τούφες απ’ τα μαλλιά σου, ποτισμένες απ’ το άρωμά σου, μαζί με φωτογραφίες ασπρόμαυρες. Τα ξαναδιάβασα ένα-ένα. Λόγια αγάπης και φωτογραφίες ξεθωριασμένες. «Ανυπομονώ να ανταμώσουμε ξανά», μου έγραφες. Κι έπειτα, ήρθε εκείνη η μέρα: η μέρα που δεν ήρθες ποτέ. Ξεθωριασμένη κι αυτή.
Share
